Dit gebied is een aantrekkelijk doel voor een tocht in midden Nederland.
Het landschap is door de aanwezigheid van landgoederen en oude boerderijen zeer
genietbaar en Utrecht is één van de mooiste steden om door te peddelen.
De fietsers onder ons kunnen hier een routebeschrijving krijgen van de streek.
Kanotocht Kromme Rijn (gevaren deel: lengte ongeveer 15 km)
+ Rondvaart Utrecht (ongeveer 10 km)
De Kromme Rijn was ooit een belangrijke handelsroute maar is nu een smal rustig
watertje dat door de vele kronkels zijn toepasselijke naam kreeg.
De Kromme Rijn begint in Wijk bij Duurstede en eindigt in Utrecht. Of andersom.
Je hebt dan wel de stroming tegen, al is die zwak. Als je alleen de Kromme Rijn
wilt bevaren is Wijk bij Duurstede een prima instapplek. Je zult dan zo'n 28 km
moeten varen om in Utrecht te komen. Je kunt ook kiezen voor een etappe of,
zoals wij de laatste keer hebben gedaan, een rondvaart Utrecht meepikken. We
starten dan niet in Wijk bij Duurstede maar een aantal kilometers daar vandaan.
Het beste is om met 2 auto's te rijden of je moet het niet erg vinden met de bus
te gaan. Wij laten altijd een auto achter op een locatie net buiten Utrecht.
Niet zo heel makkelijk te vinden.
Neem de afslag Rijnsweerd op de A27. Bij de stoplichten linksaf en meteen daarna
rechtsaf (kleine afrit). Bij de stoplichten weer linksaf onder het viaduct door
en dan rechtdoor (= iets naar links). Bij de volgende kruising rechtsaf richting
Bunnik, over de brug en direct in de bocht linksaf (doodlopende
weg/sportvelden). Deze weg gewoon uitrijden. Je komt dan vanzelf bij de Kromme
Rijn met parkeergelegenheid (bij boerderij). We moeten dan wel altijd een stukje
met de boten slepen.
Daar laten we een auto staan en rijden dezelfde doodlopende weg terug tot aan de
doorgaande weg: dus tot T-splitsing. Daar linksaf en de weg blijven volgen
richting Wijk bij Duurstede via Bunnik, Odijk, Werkhoven
Nu even opletten: na een paar kilometer voorbij Werkhoven rij je over de Kromme
Rijn. Hier meteen de afslag rechtsaf richting Culemborg nemen, en direct voor
het water linksaf. Evenwijdig aan de weg waar je net vanaf komt en langs het
water rijden totdat je een bord verboden voor auto's ziet, hier gaat de weg
rechtsaf over een bruggetje maar wij gaan gewoon rechtdoor (ook al zou dat dus
niet mogen volgens het bord). We rijden echter een tiental meters deze weg op
tot je aan je rechterhand een mooi instapplekje ziet. Gelijk je auto hier
draaien dan lijkt het net of je van de andere kant komt en sta je meteen goed
voor de terugweg straks.
Als het goed is zie je aan je rechterhand nu
een splitsing in de Kromme Rijn. We varen de rechterdoorgang in. Gewoon bordjes
Kromme Rijn route volgen eigenlijk. Even verderop vaar je de autoweg onderdoor
en kom je in een heerlijk stukje natuur. Nog voor de stuw, die verboden is af te
varen (en terecht) zitten we opeens vast.
Het is nu oktober en waarschijnlijk is het riet
langs de rivier onlangs gemaaid. Om nu te voorkomen dat het hele zooitje bij de
stuw vast komt te zitten hebben ze planken over het water gespannen zodat al het
riet wat in het water is terecht gekomen tot hier en niet verder kan afdrijven.
Gevolg: een eilandje van riet midden in onze route. Da's lekker. Met veel moeite
kunnen we nog wel door het riet ploeteren via de linkeroever maar eenmaal bij
het hout aangekomen blijft er niets anders over dan uitstappen. Ik ga aan land,
trek m'n kanomaatje en vervolgens mijn eigen kajak over het hout heen. Nog geen
100 meter verder moeten we echter officieel klunen dus moet ik er alweer uit.
Een prachtig plekje voor een bakkie koffie. Via steigertjes kan je hier in en
uit stappen. Het andere (kleinere) stuwtje die je op de Kromme Rijn kan
tegenkomen is terug bij Cothen (met zelfbedieningssluisje dus je hoeft er niet
uit als je niet wilt). Die heb ik wel eens met een wildwaterkano genomen.
Vandaag komen we die dus niet tegen. Vanaf hier kun je helemaal doorvaren naar
Utrecht zonder overdragen.
Na de stuw varen we langs het kasteel
Beverweerd, een 13de eeuwse woontoren, die in de loop der eeuwen is uitgegroeid
tot een groot woonkasteel met twee zware torens. Zo te zien mag er wel een likje
verf overheen. We varen verder de rivier af, langs Odijk en Bunnik. Bij een
splitsing kun je kiezen, wij gaan naar rechts en zoeken (dit keer met moeite)
een plekje op het eiland om te lunchen. Voor Utrecht varen we langs het landgoed
Amelisweerd waar je ook op een terrasje wat kunt nuttigen. Wij hebben ons eigen
voer bij ons dus we varen gewoon door. Voor ons wacht een mooi stukje door een
bebost gebied. Als je daar uit komt zie je de eerste gebouwen van Utrecht. Zodra
je onder de snelweg door bent gevaren kun je meteen na het viaduct links
uitstappen want daar staat de auto. Wij hebben pas drie uurtjes gevaren dus gaan
we gewoon rechtdoor richting het centrum van Utrecht. Dat hebben we nog niet
eerder gedaan, dus is het afwachten hoelang we daar over gaan doen.
Je blijft gewoon de Kromme Rijn volgen totdat je midden in Utrecht zit. Uiteindelijk kom je bij een T-splitsing. Hier gaan wij linksaf onder de grote boogbrug door en meteen rechtsaf de Oude Gracht op. Hebben we nu weer pech? Aan het begin staat een waarschuwingsbord die een stremming aangeeft per 1 oktober. Bij navraag aan iemand die langs vaart blijken we tot aan het oude gemeentehuis te kunnen varen. Nou, dat zullen we dan wel zien. Het is bijzonder fraai om op deze Oude Gracht te varen.
Na talloze bruggetjes komen we in het centrum
en neemt de drukte toe. Ik poseer even voor de Dom en komen dan bij de
stremming. Een grote schuit onder een brug blokkeert de doorgang maar ik zie een
kleine opening en daar kunnen we nog net langs. Hoezo doorgaand vaarverkeer
gestremd? We zijn zeker geen vaarverkeer. Nu komen we pas echt in het winkelend
publiek terecht en hebben dan ook weer veel bekijks. Er naderen ineens 2
rondvaartboten, die uiteraard niet ver zullen komen. We gaan bij het drukste
punt even aan de kant wat makkelijk gaat in Utrecht dankzij de lage wallenkant
die je hier overal aantreft. Je schuift als het ware zo bij de mensen het terras
op. Na een reep en de conclusie dat we hier helemaal niet hadden moeten
uitstappen (al die ogen) gaan we snel verder.
Een stuk verderop nog voor een schutsluis gaan
we rechtsaf. Nu maken we een fout die ons duur komt te staan. In plaats dat we
bij de volgende zijvaart linksaf slaan varen we rechtdoor langs de gevangenis.
-Als je wel linksaf slaat en vervolgens doorvaart, onder de spoorlijn en na een
begraafplaats rechtsaf dan ga je goed-. Wij varen nietsvermoedend door een
overigens mooi stuk groen deel van Utrecht. Op het moment dat ik ga twijfelen
over onze route zijn we al te ver gevaren. Direct na een brug op een kruising
zien we links bij de doorgang een geel routepijltje. Na bestudering van de kaart
denken we op de goede route te zitten en varen hierin. Wat volgt is een lange
smalle doorvaart die aanvankelijk prima te bevaren is. We vinden het eigenlijk
wel spannend en ik heb goede hoop. Opeens zitten 2 grote buizen onder een brug
waar we nog zwaar bukkend onderdoor kunnen. Vervolgens ligt er een zware tak
dwars over de doorgang, maar ook hier is een opening. Ik wurm mij er onderdoor
maar kom vast te zitten in allerlei doornen. Na veel gemopper en wat schrammen
komen we er toch door om even verderop op een gesloten sluisje te stuiten.
Ik zie groter water erachter en we kunnen hier uitstappen dus overdragen dan maar. Terug is geen optie. Eenmaal aan de andere kant komen we tot de conclusie dat dit de vaart is waar we eigenlijk op hadden moeten zitten. Hier rechtsaf tot je bij een T-splitsing komt. Rechts zien we een lage brug. Die moet je helaas onderdoor. Uitstappen kan natuurlijk ook maar even verderop opnieuw een (nog) lagere brug. Een wandelaar zegt dat iedereen hier onderdoor vaart maar ik zie geen enkele mogelijkheid. Door de vele regen de afgelopen maand zal het water hoger staan dan normaal. Klunen dus. We moeten een weg oversteken om vervolgens bij de kanoverhuur aan de andere kant weer te water te gaan. We zijn nu weer bij de Kromme Rijn beland. We gaan hier linksaf en zitten weer bij het viaduct waar we rechts aan land gaan. Via een paadje brengen we vermoeid de kajaks naar de auto. De volgende keer gaan we beslist de goede route nemen!
|
|