Samenkomst aan de club om 9 uur, zodat we rond 10 uur in Puurs konden
beginnen aan onze tocht.
Het was de 43 km lange Scheldedijkroute. Na het afladen van de fietsen konden we
met volle moed vertrekken.
"De Max" was er ook bij, maar zijn mandje paste niet zo goed op Josée
hare (nieuwe) fiets, zodoende dat Wilfried met Maxke moest rijden, wat niet
altijd gemakkelijk was daar het mandje op zijn "freines" stond.
We hadden fantastisch weer, zon, maar niet té warm, zodat het heerlijk fietsen
was.
Eerste stop om onze boterhammekes op te eten en op een terraske ne goeie te
pakken, voor sommige waren er dat meer dan eene, zenne.
Wilfried had daar blijkbaar een voetje voor, want die serveerster kon niet rap genoeg
zijn om hem ne Leffe voor te schotelen. Na alles genuttigd te hebben, wij
terug op ons ijzeren ros.
onze tocht liep de hele tijd tussen, groen langs de ene kant en de Schelde aan
de andere kant.
Ook nen trouwer gezien die we uiteraard onze felicitaties toeriepen.
Op een bepaald moment waren we Jeroen kwijt, die had zijn ros de sporen gegeven
en verdwenen, dus vader Philippe en moeder Chris erachter aan.
Bij onze volgende stop zaten we in de hof bij "Vorlat van Stille Waters". En verder gingen we. We kwamen nu stillekes aan het einde van onze tocht, de dijk af, en een bochtje om. Achter die bocht hadden ze beste voor het leste gehouden: "kasseien". Jongens toch, alles werd door mekaar geschokt, maar dan ook alles zenne.
Op een bepaald moment kwamen we aan een weide met wat ezels, en die werden direct vergeleken met "onze Glenn en Elke", rara... het waren wel schattige ezels hoor ;o))
Op het einde waren er toch een paar die er niet genoeg van konden krijgen, en terug opnieuw wilden beginnen. De "strebers"!!!!
Terug op de parking gekomen, fietsen opgeladen en dan was het weer stillekes tijd om de innerlijke mens ook iets te gunnen. Wilfried en Josée moesten hier afhaken, die hadden nog andere verplichtingen. Maar de rest trok naar het dichtst bijgelegen restaurant, waar we ons buikje rond gegeten hebben.
En dan terug huiswaarts. Het was in één woord een "fantastische"
dag.
Met dank aan onze organisator "Rambo Jos".
En zoals gewoonlijk hadden alle afwezigen ongelijk (en het waren er vele).
Denise
|
|