De eerste ligplaats

Onze "Rob-Roy" vond een eerste ligplaats vooraan in de kom en verhuisde nadien naar de plaats waar nu de Frans ligt. Op de huidige ligplaats lagen toen twee woonbootjes. Toen zij later werden verkocht - het ene vond een plaats in Parijs, de bestemming van het andere is onbekend - schoof ons clublokaal nogmaals op en kreeg het zijn definitieve stek.

Het volgende jaar werd er niet veel gevaren, want alle vrije tijd werd gebruikt aan het ombouwen van het clublokaal. Eerst werd de zijdeur, waarlangs iedereen binnenkwam, uitgeslepen en dan de ramen. Nadat alles thuis in de garage was geprefabriceerd, werden de deur en de ramen ter plaatse ingelast. Hierbij sukkelde de laspost wel eens in het water, maar hij overleefde het. Vervolgens werd de machinekamer uitgebroken en werden in het vooronder de douches, de toiletten en de kleedkamers gebouwd. Hiervoor had men wel een gat moeten slijpen in het verblijf van de bootsjongen. Vloer en wanden werden opgevuld met isolatiemateriaal. Een mazoetkachel, gekoppeld aan radiators, zorgde voor de verwarming, maar ook eens voor een schouwbrand. De inrichting werd verder verrijkt met een pracht van een toog en splinternieuw meubilair. En het was degelijk, want we gebruikten het tot het laatst. De loopbrug, de drie meter wip uit Bobbieland, werd geplaatst en het terrein opgehoogd.

Toen was de clubkas geleegd tot op de bodem. Een Brasschaatse jeugdfuif moest hieraan verhelpen, maar dat werd een streep door de rekening en er werd voor meer afgebroken dan de fuif kon opbrengen. Wel ontdekte men dat de luiken, het plafond, moesten ge�soleerd worden, want het condenswater regende naar beneden. Aan de binnenkant werden de luiken bekleed met kurk en buiten werd een groot dekzeil over het ruim gelegd. Later werd een tweede zeil aangekocht, want het eerste werd eens stuk gemaakt door enkele jongeren die kwamen zwemmen. Brokken die door de ouders van de zwemmers werden betaald.

Om de spanning er in te houden reed er in die tijd ook al eens iemand in de vaart. Er was zelfs een madame die stomverbaasd zei dat ze bij het uitstappen natte voeten had.

Na de verbouwingswerken werden een aantal prominenten: Jos Palinckx, Robert Orlent, Jacques Persoons, reeds enkele jaren voorzitter van het VVW, en Armand Lams van het Bloso uitgenodigd voor de feestelijke opening op 21 september 1979. Zeker Armand Lams is deze datum nooit vergeten, want hij kreeg het eerste schenkbord champagne over zich. Misschien was het wel zijn manier om er de ambiance in te brengen. Een week na de offici�le opening werden de deuren open gezet voor de andere clubs.

Terug